Deze icoon is gemaakt door man Jan. Het is één van de mooiste die hij tot nog toe heeft gemaakt. Prachtig, niet waar?
Ik wens de lezers van Life ‘n Knitting hierbij een mooie kerst en een breierig 2011. Maak er een mooi en creatief jaar van!
This icon is made by husband Jan. It is one of the best he made until now. Beautiful, isn’t it?
Hereby I wissh the readers of Life ‘n Knitting happy holidays and a good new year with lots of knitting. Have a creative year!
De Grolse Wanten uit Groenlo verdienen in deze koude periode extra aandacht. Wat straalt er meer ‘Hollandse winter’ uit dat de gezellige rood-wit-blauwe wanten? Hil en ik zijn al sinds we de oude motieven ontdekten helemaal wég van deze oer-Hollandse traditie. Maar de patronen die er op dat moment tot onze beschikking waren, vonden we minder handig, dus maakten we ons eigen patroon met een duidelijk teltekening. Maar wel met de authentieke motieven en met respect voor ieder traditioneel detail.
The Grolse wanten (mittens from Groenlo) deserve some extra attention in this cold weather. What radiates the Dutch winter more than these cosy red-white-blue mittens? Hil and I have loved this very Dutch tradition ever since we discovered these old patterns. But we were of the opinion that the patterns that were available until then were less convenient, so we made our own pattern with a clear chart. Of course we used the authentic motifs and respected every traditional detail.
Dat patroon staat nú in de Anna (uitgever Burda), het bekende handwerkblad dat te koop is bij vrijwel iedere Bruna of andere betere tijdschriftenhandel. Het garen is natuurlijk 100% wol van Rowan, te koop bij De Afstap in Amsterdam. Je hebt maar een paar knotjes nodig, dus hup, pak de breinaalden en aan de slag! Dan loop je binnenkort door de sneeuw met echte Grolse Wanten. Want de winter schijnt nog wel even voort te duren……
This pattern is now featured in the Anna (publisher Burda), the well-known crafts magazine that is for sale at nearly every Bruna or other good stationer’s. The yarn is of course a 100% woollen yarn by Rowan, available at the Afstap in Amsterdam. You only need a few balls, so come on, grab those needles and start knitting! Soon you will be walking through the snow with real Grolse Wanten. For the winter will continue for some time it seems….
Wil je meer weten over de traditie van de Grolse Wanten? De Herensociëteit van Groenlo, een groepje stoere binken nota bene, geeft meer informatie op de site www.grolsewanten.nl
Do you want to know more about the tradition of the Grolse Wanten? The Herensociëteit van Groenlo, a bunch of tough guys, would you believe, gives more information on its website www.grolsewanten.nl
In het prachtige Boedapest in Hongarije waar Jan en ik afgelopen najaar waren, vond ik een kerk waar op ieder altaar minstens één kanten kleedje lag. Soms waren ze wat gehavend, maar wel schoon en de meeste zelfs geblocked of gesteven. Vaak stond er een gezellige bloempot met een kwijnend plantje op. Slechts één ervan was gebreid, de rest was frivolité, geklost of gehaakt. Ondanks de gaten vind men het blijkbaar de moeite waard om de gehavende kleedjes te laten liggen. De doodstille verlaten kerk zelf was ook toe aan wat onderhoud, maar het vervallen interieur in combinatie met het hagelwitte handwerk dat je overal zag, maakte de ervaring om er rond te lopen tot een mysterieuze ervaring met een huiselijk tintje.
In beautiful Boedapest in Hungary where Jan and I spend some time this autumn, I found a church where on every altar some lacy doilies were placed. Some were a bit damaged, but all were clean or even blocked or starched. Often a cosy flower pot with a sickly plant was placed on it. Only one was knitted, the rest was tatted, bobbin lace or crocheted. Despite the holes they obviously think it worth while to keep the damaged doilies. The mouse-still and deserted church itself could use some maintenance too, but the badly maintained interieur in combination with the snow-white doilies that were everywhere, made the walk through the church there into a mysterieus experience with a domestic touch.
In een paar antiekwinkeltje vond ik nog drie mooie gebreide kleedjes voor een habbekrats. Maar in de musea is men meer gericht op de kleurrijke Hongaarse borduursels en volksdrachten. In een vitrine in het historisch museum ontdekte ik een breirol, netjes opgerold en met herkenbare patroontjes.
In a few antique stores I found three nicely knitted doilies, real bargains. But in the musea you find mainly the colourful Hungarian embroidery and folk costums. In the show case of the historical museum I found a knitting sampler, neatly rolled and with patterns I could recognize.
Nog steeds sta ik ervan te kijken dat je als fanatieke breier regelmatig in de publiciteit verschijnt. Ga zitten breien in een café en hup, binnen de kortste keren heeft tenminste de lokale media je ontdekt en staat er een camera voor je neus.
It is hard to used to the fact that when you are a avid knitter, you get a lot of publicity. Just go to a café to knit and soon you will be discovered by at least the local media and a camera shows up in front of you.
De laatste tijd was het weer flink raak, ook in de kranten. Tijdens de Handwerkbeurs in Rotterdam besteedde het AD maar liefst twee volle pagina’s aan de breitrend. Afgelopen vrijdag stond de Afstap uitgebreid in de Metro in het kader van het koude weer. Ik stond toevallig achter de toonbank en introduceerde daar spontaan een nieuwe term: ‘breierig’. Maar het grappigst vond ik het artikel in de Postimees, een Estlandse krant, die ik verleden week toegestuurd kreeg door Monika vanuit Tallinn. In juni breiden we mee met de WWKIP Day in een park in Tallinn. Een joekel van een foto plus een voor ons onleesbaar artikel verscheen pontifikaal op pagina 3. En nu maar hopen dat ik niets geks heb gezegd! 😉
Lately this was the case, also in the written media. During the Handwerkbeurs in Rotterdam the AD (one of the most important papers in the Netherlands) filled two full pages to the knitting trend. Last Friday, when it snowed, the Afstap was the subject of an article in Metro (a free newspaper distributed in the public transportation). I happen to be behind the counter and introduced spontaneously a brandnew expression: ‘breierig’ (eager to knit…..). But the funniest was the artikel in Postimees, an Estonian newspaper, that Monika from Tallinn has send to me last week. In June we knitted along for WWKIP Day in a park in Tallinn. A huge photo of plus a artikel we can’t read appeared pontifical on page 3. Let’s hope I didn’t say anything silly! 😉
Nog een prachtboek uit Estland, over het textiele handwerk op het eiland Muhu, waar ik ongelooflijk blij mee ben. Het bijna drie kilo wegende lijvige werk van 400 pagina´s werd natuurlijk direct besteld door De Afstap en ging afgelopen donderdag vanzelfsprekend meteen mee naar huis met mij. Ik keek er al vanaf juni dit jaar naar uit dus een beetje sjouwen had ik daar wel voor over. Ach, al had ik ´m tussen mijn tanden mee moeten sleuren….. méé moest ´ie. Want het is zo’n geweldig boek, minstens een derde gaat over de tradtionele breisels, veelal wanten, handschoenen, gruwelijk mooie kousen, truien, mutsen enz. Maar ook alles over hoe de geborduurde schoenen worden gemaakt, de borduursels, het bandweven, gehaakte randen, traditionele kleding enz. Een schatkist tjokvol prachtige sfeervolle foto’s, patronen, tekeningen. Door het vele visuele materiaal is het feit dat het boek in het Ests is een minder groot bezwaar dan je zou verwachten. Ik geef jullie graag een voorproefje van dit boek, maar als je er iets uit wilt breien, dan kan je ´m bij De Afstap kopen voor 74,95 euro. Het is iedere euro waard. Dik!
Another great book from Estonia, about the textile crafts on the island Muhu, which makes me so happy. The weight is almost three kilos and it counts 400 pages, but of course De Afstap immediately ordered it the moment it was published. And of course I took one copy home with me right away. I was looking forward to this beauty since June, so carrying the heavy book home was not an issue. Actually, even if I had to carry it with my teeth, I would have done that too, as I really had to have it. It is a great book, at least one third is exclusively about traditional knitting, mostly mittens, gloves, terribly nice stockings, sweaters, vests, hats etc. But also about how the embroidered shoes are made, the embroidery, card weaving, crocheted lace borders, traditional clothing etc. A treasure chest stuffed with beautiful photos, patterns, drawings. As there is so much visueel material, the fact is the book is in Estonian language is not that important as you might expect. This is a preview into this great book, but if you want to knit something from it, you have to buy it at De Afstap for 74,95 euro. Worth every euro. You bet!
Eigenlijk ben ik niet zo van de beestjes breien, maar voor Estse beestjes maak ik een uitzondering. De traditionele motieven die erin worden verwerkt, maakt ze namelijk beeldschoon. Wie kan er nu toch een varkentje afwijzen als hij zo’n mooi Ests jasje aan heeft?
I’m not really into knitting animals, but for Estonian animal I make an exception. The traditional motifs that are used in the patterns, make them super cute. Who can deny a piglet that weares such a gorgeous Estonian coat?
Monika stuurde mij vanuit Estland het prachtige boek Kiri Kari. Al eerder kreeg ik van Wendel de Spin-Off Summer 2006, waarin Anu Kotli, die ook één van de auteurs is van Kiri Kari, vier patronen van sokkenbeesten publiceerde. Zeker met de Engelse tekst uit deze Spin-Off moet het wel lukken om een gezellig varkentje te breien deze Kerst.
Monika has send me this beautiful book named Kiri Kari. Some time ago Wendel gave me the Spin-Off Summer 2006, in which Any Kotli, also one of the authors of Kiri Kari, published four patterns for sock puppets. Combining the English text of this Spin-Off with the book it surely will be possible for me to knit a cosy little pig for Christmas.
Het is weer winter……
Een paar weken geleden was CampusCam uit Utrecht te gast bij Stitch ‘n Bitch Utrecht. Journaliste Denise wilde wel eens proberen of ook zij kon leren breien, maar daar moet ze toch nog even verder op oefenen. Wat zij en cameraman Rob wél heel goed kunnen is leuke positieve reportages maken over breien!
A few weeks ago CampusCamfrom Utrecht visited Stitch ‘n Bitch Utrecht. Reporter Denise wanted to know if she could learn to knit, but it appears that she still needs some practice. But she and camera man Rob can report very positively about knitting!
Video niet meer beschikbaar – video not available anymore
In de ban van Brioche, oftewel de Patentsteek.
Zondag geeft The Dutch Knitters met de zege van The Queen of Brioche Nancy Marchant, voor de eerste keer deze workshop in de Afstap in Amsterdam. Première…… ‘n uitverkochte zaal, toi-toi-toi en break a knitting needle!
Obsessed with Brioche Knitting, Patentsteek in Dutch.
Sunday The Dutch Knitters will teach this workshop with the blessing of The Queen of Brioche Nancy Marchant for the first time in the Afstap in Amsterdam. Première…… all seats sold, toi-toi-toi and break a knitting needle!
Debbie Stoller begon ermee, Stitch ‘n Bitch, oftewel Breien en Beppen. Ze zocht op internet vrienden om mee te breien in het café in New York. In Nederland zijn er nu al meer dan 100 groepen. Twee jaar geleden ontmoette ik haar weer in New York en breide ik daar een avondje met haar mee bij de eerste Stitch ‘n Bitch in de West village. Ze schreef ook een paar boeken over dit fenomeen, met basic breitheorie en patronen erin. Maar nu is het tijd voor het échte werk, vond ze, en ze schreef Superstar Knitting. In dit boek legt ze wat lastiger technieken uit aan de inmiddels gevorderde breiers. Dubbelbreien, mooiere meerderingen en minderingen, Fair Isle en steeks, verkorte naalden en Stitch Witchery, zoals zij het uitdrukt. En ondanks dat ze ook een hoofdstuk wijdt aan het ontwerpen van je eigen patronen, voegt ze er nog 41 aan toe van allerlei ontwerpers. Eén daarvan ben ik.
Debbie Stoller started it, Stitch ‘n Bitch, or Knitting and Chatting. She searched the internet to find friends to knit with in a café in New York. In the Netherlands there are now more than 100 groups. Two years ago I met her again in New York and knitted together with her at the first Stitch ‘n Bitch the West village. She wrote a few books about the phenomenon, a bit of basic knitting knowledge and some patterns. But now it is time to get serious, so she wrote Superstar Knitting. In this book she explains the more complex techniques for the more experienced knitters. Double knitting, better increases and decreases, Fair Isle and steeks, short rows and Stich Witchery, as she named it. And even though she added a chapter explaining about designing your own stuff, she added 41 patterns from a variety of designers. One of them is me.
Arja doopte mijn van Noro Silk Garden gebreide rok ooit de Norok, maar Debbie koos voor de naam Dutch Touch. Het origineel is in paarsige tinten, maar de kleurtjes die ik uitzocht voor Debbie’s rok verbeelden de kleuren van Holland; blauwen van de lucht, groen van de weilanden. Deze winter ga ik mijn Norok weer wat meer dragen, want hij zit heerlijk. Laat de kou maar komen!
Arja named my skirt (Dutch: rok), knitted of Noro Silk Garden, the Norok, but Debbie choose the name Dutch Touch. The original is in purple colours, but the colours I selected for Debbie’s skirt resemble the colours of Holland; blue for the skies, green for the meadows. This winter I’m going to wear my skirt more often, it is so comfortable. Come on with the cold!
